همه چيز را اقرار كرده‌اند ، او نيز مجبور به اعتراف شد ، سپس امير المؤمنين ( ع ) آنها را ملزم به پرداخت ارثيهء جوان و ديهء قتل پدرش نمودند ، در اين لحظه شريح گفت : يا امير المؤمنين حكم داود چگونه بود ؟ ! حضرت فرمود : داود نبى ( ع ) از كنار كودكانى كه بازى مىكردند عبور مىكرد ، مشاهده كرد بعضى از آنها فرياد مىزنند ( مات الدين ) يعنى دين مرد و از بين رفت ، داود پسرى را صدا زد و از او پرسيد ، نام تو چيست ؟ او گفت : نام من مات الدين است و مادرم اين نام را روى من نهاده ، داود به نزد مادر كودك رفت و گفت : چرا اين نام را روى پسرت نهاده‌اى ؟ او گفت : پدرش اين نام را نهاده ، پدر اين كودك در حالى كه من باردار بودم همراه قومى از ديار ما بيرون رفت و وقتى آن قوم مراجعت كردند همسرم همراهشان نبود ، وقتى از او سراغ گرفتم ، گفتند : او مرده است ، گفتم : مال او چه شده ؟ گفتند : مالى باقى نگذاشت ، گفتم : آيا وصيّتى نكرد ، گفتند : چرا او مىپنداشت تو باردار هستى و وصيّت كرد نام كودكت را مات الدّين بگذارى . داود گفت : آيا قومى را كه همراه همسرت به سفر رفته بودند مىشناسى ؟ زن گفت : آرى ، آنها اينك زنده هستند ، داود گفت : مرا به نزد آنها ببر ، سپس آنها را از منازلشان بيرون آورد و به اين صورت ميان آنها حكم كرد و مال و ديهء مقتول را به همسر و فرزندش باز گرداند ، سپس به آن زن فرمود : از اين به بعد نام كودك خود را ( عاش الدين ) بگذار ، ( يعنى دين زنده شد ) . از امام صادق ( ع ) نقل شده : خداوند تعالى به داود ( ع ) وحى كرد : اگر از بيت المال استفاده نكنى و فقط از دست رنج خود استفاده كنى ، بهترين بندهء ما هستى ! داود به گريه افتاد ، سپس خداى متعال به آهن فرمان داد كه براى داود نرم و انعطاف پذير شود ، از آن پس او هر روز زرهى مىساخت و آن را هزار درهم مىفروخت ، او سيصد و شصت زره بافت و آنها را سيصد و شصت هزار درهم فروخت و از بيت المال بىنياز شد . ( بشارة المصطفى ) از امام صادق ( ع ) نقل مىكند : وقتى كه قائم آل محمّد عليهم السلام ظهور كند ، ميان مردم مطابق حضرت داود حكم مىكند و احتياجى به بيّنه و دليل ندارد ، بلكه خداى تعالى حقّ را به او الهام مىكند . صاحب ( الكامل ) مىگويد : داود بن ايشا از اولاد يهودا بود كه وقتى طالوت به قتل